Na de drukke meimaand (Mercurius-overgang, maansverduistering, zonsverduistering) en de heisa rond de Mars-oppositie in augustus en september komt er met deze tweede totale maansverduistering opnieuw een astronomisch hoogtepunt aan. Een druk astronomisch jaar dus, 2003! Deze eclips valt trouwens héél wat gunstiger dan de editie van 16 mei: toen gebeurde het bij een heel laag staande, bijna onder gaande Maan op de vroege ochtend van een werkdag. De editie van 8-9 november gebeurt midden in de nacht, met een Maan die lekker hoog staat, en bovendien tijdens de nacht van zaterdag op zondag.
Zelfs tijdens een totale maansverduistering is de Maan meestal nog min of meer duidelijk zichtbaar, hoewel de Aarde op dat ogenblik wel degelijk tussen Zon en Maan staat en dus het rechtstreekse zonlicht blokkeert. Dat komt omdat het zonlicht dat rakelings langs de Aarde scheert door onze dampkring lichtjes wordt afgebogen, waardoor toch nog het nodige zonlicht de Maan (onrechtstreeks) bereikt. Rood licht wordt meer afgebogen, blauw licht wordt meer geabsorbeerd. Daarom is de totaal verduisterde Maan vaak opvallend rosbruin van kleur.
De juiste hoeveelheid afbuiging/absorptie en dus de donkerte van de eclips hangt echter sterk af van de samenstelling van de atmosfeer op dat ogenblik. Het blijft dan ook steeds een verrassing om te zien hoe sterk of hoe zwak de Maan te zien is tijdens de eclips, en hoe de kleur juist is.
Hier vindt U de Danjonschaal, waarmee u een schatting kan maken van deze gegevens. Doe ons een plezier en bezorg ons nadien massaal uw bevindingen!
Vanaf 0h31m begint de Maan door de hoofdschaduw van de Aarde te trekken, en dat is na een paar minuutjes al duidelijk zichtbaar als een verdonkering aan de linkerbovenkant van het beeld. Stilaan wordt dit donkere gebied groter, en vanaf 2h02m tot 2h34m is de eclips totaal. Toch valt op hoe er ook tijdens dat half uur totaliteit nog een duidelijke verdonkering optreedt naarmate de Maan naar het centrum van de aardschaduw trekt.
Maar eigenlijk zou u al veel vroeger moeten beginnen kijken. Rond de hoofdschaduw van de Aarde strekt zich een veel grotere bij- of halfschaduw uit, waarvan de begrenzing echter veel vager is. De zogenaamde "eclips in de bijschaduw" begint reeds omstreeks 23h15m, maar dan is de verdonkering nog zodanig subtiel dat het onmogelijk zichtbaar is. Tijdens de laatste maaneclips konden we de bijschaduw duidelijk merken vanaf pakweg 20-25 minuten voor de intrede in de hoofdschaduw.
MIRA zal die nacht geopend zijn vanaf middernacht tot 4h30m. Tegelijk zullen de beelden ook rechtstreeks te bekijken zijn op de MIRA-website. Bovendien helpen veel MIRA-vrijwilligers de avond ervoor in hun eigen gemeente mee aan de "Nacht der duisternis", die eventueel uitloopt tot de eclips.